رونق تولید ملی | سه‌شنبه، ۲۳ مهر ۱۳۹۸
نمایش محتوای تولیدات ویژه

امامزاده سید محمد ( عطاالله )

امامزاده سید محمد ( عطاالله ) « عطاالله بن عبدالله بن عبداللطیف بن لطف الله بن فضل الله بن محمد بن حمزه بن ابوالهول بن حمزه بن سراهنگ بن زید بن علی بن عبدارحمن الشجری بن القاسم بن الحسن بن زید بن الامام الحسن علیه السلام از علما و دانشمندان به شمار می رفت و نوادگان او قضاوت شهر ری و مراغه را بر عهده داشته اند . این همان شجره نامه ایی است که علامه نسابه ضامن بن شدقم به آن اشاره داشته است . مولف کتاب الشجرة الطیبة باحذف نام عبداللطیف از سلسله نسب وی ، او را در کتابش ذکر نموده است . اکثر اولاد و نوادگان این سید جلیل القدر از سادات بزرگوار و از علماء کرام و از قضات شهرهای قزوین ، سلطانیه و گیلان بوده اند و آنچه از تاریخ این خاندان مشهود است ، آنها در مناطق آذری زبان شهرهای ایران از جمله قزوین ، زنجان ، آذربایجان و اردبیل سکنی داشته اند . با این حال از تاریخ تولد و وفات او در منابع موجود ذکری به میان نیامده است گمان می رود که وی از دانشمندان و سادات قرن ششم هجری قمری باشد . زیرا بطور حتم ، جد اعلای وی زید بن علی بن عبدالرحمن الشجری در طبرستان به همراه فرزند خود یحیی به سال 255 الی 265 قمری از همراهان حسن بن زید داعی بود و در این شهر سکنی داشته اند و اگر بنا به قول علمای انساب هر سه نسل یکصد سال محاسبه شود ، از آنجاییکه پس از زید ، ده نسل از این خاندان باقی می ماند که معادل 330 سال است و تاریخ 585 یا 590 هجری قمری بدست می آید که این همان ماده تاریخ و یا سال تاریخ وفات این امامزاده واجب التعظیم است . » بقعه شریف ایشان در داخل شهر مراغه و در خیابان امام خمینی ( ره ) واقع شده و از احترام و اعتقاد خاص مردم برخوردار می باشد . به اعتقاد اهالی بقعه شریف مربوط به نوه ششم جناب جعفر طیار و از نوادگان حضرت امیرالمومنین علی بن ابیطالب علیه السلام بنام سید محمد مشهور به عطاالله است . بنا به اظهارات اهالی كه از اجداد خود نقل می كنند امامزاده سیدمحمد (علیه السلام) نوه ششم جناب جعفر طیار (علیه السلام) و از نوادگان حضرت امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام) است. آنطوركه ازكتب انساب برداشت می شود به احتمال قوی شخصیت مدفون در این بقعه عطاءالله بن عبدالله بن عبدالطیف بن لطف الله بن فضل الله بن محمد بن حمزه بن ابوالهول بن حمزه بن سراهنگ بن زید بن علی بن عبدالرحمن الشجری بن القاسم بن الحسن بن زید بن الامام الحسن (علیه السلام) باشد که از علما و دانشمندان به شمار می رفت و نوادگان او قضاوت شهر ری و مراغه را برعهده داشته اند. این همان شجره نامه ای است كه علامه نسابه ضامن بن شدقم به آن اشاره داشته است . مؤلف كتاب الشجرة الطیبه با حذف نام عبدالطیف از سلسله نسب وی، او را در كتابش ذكر نموده است. اكثر اولاد و نوادگان این سید جلیل القدر از سادات بزرگوار و از علماء كرام و از قضات شهرهای قزوین، سلطانیه و گیلان بوده اند و آنچه از تاریخ این خاندان مشهود است، آنها در مناطق آذری زبان شهرهای ایران من جمله قزوین، زنجان، آذربایجان و اردبیل سكنی داشته‌اند. با این حال از تاریخ تولد و وفات او در منابع موجود ذكری به میان نیامده است گمان می رود كه وی از دانشمندان و از سادات قرن ششم هـ.ق باشد. زیرا به طور حتم، جد اعلای او زید بن علی بن عبدالرحمن الشجری در طبرستان به همراه فرزند خود یحیی به سال 255 الی 265 ق از همراهان حسن بن زید داعی بود و در این شهر سكنی داشته اند و اگر بنا به قول علمای انساب هر سه نسل را یكصد سال محاسبه كنیم، از آنجائیكه پس از زید، ده نسل از این خاندان باقی می ماند كه معادل 330 سال است و تاریخ 585 یا 590 هـ.ق بدست می آید كه این همان ماده تاریخ و یا سال تاریخ و وفات این امامزاده واجب التعظیم است. معروف به عطاءالله (علیه السلام) می باشد. السَّلامُ عَلَیکَ اَیُّهَا السَّیِّدُ الزَّکِیُّ، اَلطّاهِرُ الوَلِیُّ، وَالدّاعِی الحَفِیُّ؛ اَشهَدُ اَنَّکَ قُلتَ حَقّاً، حَقّاً، وَنَطَقتَ حَقّاً وَصِدقاً، وَدَعوتَ اِلی مَولایَ وَمَولاکَ، عَلانِیَةً وَسِرًّا، فازَ مُتَّبِعُکَ، وَنَجا مُصَدِّقُکَ، وَخابَ وَخَسِرَ مُکَذِّبُکَ، وَالمُتَخَلِّفُ عَنکَ، اَشهَد لی بِهذهِ الشَّهادَةِ، لِاَکونَ مَنَ الفائِزینَ بِمَعرِفَتِکَ وَطاعَتِکَ، وَتَصدیقِکَ وَاتِّباعَکَ، وَالسَّلامُ عَلَیکَ یا سَیِّدی وَابنَ سَیِّدی. اَنتَ بابُ اللهِ المُؤتی مَنهُ، وَالمَأخوذُ عَنهُ، اَتَیتُکَ زائِراً، وَحاجاتی لَکَ مُستَودِعةً، وَها اَنَا ذا اَستَودِعُکَ دینی وَاَمانَتی، وَخَواتیمَ عَمَلی، وَجَوامِعَ اَمَلی اِلی مُنتَهی اَجَلی، وَالسَّلامُ عَلَیکَ وَرَحمَةُ اللهِ وَبَرَکاتُه. *** سلام بر تو ای آقای پاک و پاکیزه و سرور من و ای دعوت کننده (به حق) به مهربانی، گواهی دهم که تو حق گفتی و به حق و راستی سخن کردی و (مردم را) آشکارا و نهان بسوی مولای من و مولای خودت دعوت فرمودی رستگار شد پیرو تو و نجات یافت تصدیق کننده ات و نومید و زیانکار شد تکذیب کننده ات و آنکس که با تو مخالفت کرد گواه باش برای من این گواهی را تا من بوسیله معرفت و اطاعت تو و تصدیق و پیروی کردنت از زمره رستگاران باشم و سلام بر تو ای آقای من و ای فرزند آقای من توئی درگاه خدا که از آن درآیند و (معالم دین را) از آن بگیرند آمده ام به درگاهت برای زیارت و حاجت های خود را به تو سپرده ام و من اکنون به تو می سپارم دینم و امانتم و سرانجام کارهایم و همه آرزوهایم را تا پایان عمرم و بر تو باد سلام و رحمت خدا و برکاتش. آستان متبرکه امامزاده سیدمحمد (علیه السلام) در خیابان امام خمینی مراغه واقع شده است. مجموعه زیارتی امامزاده سید محمد (علیه السلام) متشکل از مسجد امامزاده سید محمد، گنبدخانه و حوزه علمیه حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها) است. بانی و قدمت بنای نخستین امامزاده معلوم نیست، ولی مرمت و بازسازی آن چند مرحله به شرح زیر انجام گرفته است: 1ـ مرمت و بازسازی در اوائل دهه بیست شمسی از طرف حاج شیخ ابراهیم بادکوبه ای، حاج میرفتاح امامزاده و کربلایی میربابا صورت گرفته است. یونس مروارید در مورد بنای قدیمی امامزاده می نویسد: مزار امامزاده عطاءالله گنبد بلندی دارد که بیرون آن از کاشی سبز و دور پاطاقش از کاشی های رنگارنگ پوشیده شده است، ولی درون گنبد هیچ گونه تزیینی ندارد و با گچ سفید کاری شده است. روی قبر امامزاده صندوق مشبکی نهاده اند و خود قبر را با کاشی های سبز رنگ مربعی تازه پوشانده اند. هیچ سنگ نبشه و کتیبه ای نیز در داخل امامزاده ه به چشم نمی خورد، فقط در بالای زیارتنامه ای که بر دیوار مزار نصب کرده اند، نوشته است: «زیارتنامه شاهزاده اعظم عطاءالله بن موسی کاظم»> 2ـ توسعه مجدد امامزاده در سال 1368 ش انجام شده است. در این مرحله ضریحی از جنس برنز به ابعاد 1/70×2/50 متر به جای ضریحی قدیمی نصب شده است. 3ـ توسعه و ساخت گلدسته های حرم، سرویس های بهداشتی، نماکاری نمای بیرونی امامزاده و توسعه مسجد امامزاده از دیگر کارهایی است که در سال 1381 ش شروع شده و هم اکنون نیز برخی از فعالیت های عمرانی آن ادامه دارد. هم اینک آستان امامزاده سید محمد در فضایی نزدیک به 400 متر مربع قرار دارد و با استفاده از مصالح جدید احداث شده است. کف حرم حدود چهار پله از سطح خیابان بلندتر بوده و ارتفاع ازاره سنگی آن حدود نیم متر است. نمای جنوبی آن که نمای اصلی امامزاده است، با استفاده از سنگ های مرمر و گرانیت نماکاری شده و نمای غربی آن با آجرهای سه سانتی اجرا شده است. درب ورودی حرم و مسجد از نمای جنوبی تعبیه شده و دو گلدسته آن به صورت نیمه تمام در همان نما قرار دارد. درب حرم از آهن ساخته شده و دارای طاق زیبایی در سردر است که با کاشی های فیروزه ای، سفید و سبز تزئین شده و کتیبه هایی به خط نسخ و کوفی که حاوی آیةالکرسی، اسماءالهی و آیات و احادیث است، به چشم می خورد. سردر مسجد امامزاده نیز شبیه سردر حرم اجرا شده و کاشی کاری آن ها در سال 1387 ش به اتمام رسیده است. استان آذربایجان شرقی ـ شهرستان مراغه ـ شهر مراغه ـ خیابان امام خمینی (رحمت الله علیه).

 

 
رای شما
میانگین (0 آرا)
The average rating is 0.0 stars out of 5.