رونق تولید ملی | پنج‌شنبه، ۲ آبان ۱۳۹۸
نمایش محتوای تولیدات ویژه

امامزاده یحیی(ع)

Loading the player...

در مرکز شهر زواره دورنمای گنبد بارگاه امامزاده یحیی(ع) فرزند امام موسی بن جعفر(ع) نظرها را به خود جلب می‌کند. در جوار مرقد مطهر این امامزاده جلوه‌های هنر معماری چون: بازار، حسینه های سرپوشیده و سرباز بزرگ، مدرسه علمیه، آب انبار، مسجد کرسی، حمام و با اندک قدمی فراتر از آن بازارچه، مسجد جامع، حسینیه‌های سرباز و سرپوشیده کوچک، بنای تاریخی هشت بهشت و بقعه پیر عارف سید بهاءالدین حیدر، خانه‌های چهار صفه‌ای، مسجد نیکویه، یخچال، برج و باروهای به یادگار مانده از دوران گذشته به چشم می‌خورد. درانتهای خیابان امام خمینی زواره (ره)ودر میان بافت قدیمی شهر زواره ، آنجا كه تاریخ هرگردشگر و یا بیننده ای را به نظاره می نشاند. زواره افتخار دارد ،كه مقبره مُتبرّكه یكی از سُلاله های پاك رسول اكرم (ص)گُلی از بوستان ولایت و امامت یعنی امامزاده یحیی بن موسی بن جعفرعلیه السلام را دردل خود جای داده ،وبه همین منظورسالیان درازی است كه مشتاقان و شیفتگان خاندان عصمت وطهارت (ع) از راه های دور ونزدیك به كرامات آن بزرگوار پی برده اند، وهمواره راهی تربت پاك این عزیز خفته ی بیدار می شوندوعلاوه برآ ن كه از خرمن پرفیضش بهره ها می برند، نذورات خودرانیز ادامی دارند.این امام زاده در نزد مردم زواره به نام امام زاده یحیی (ع) مشهور و مورد احترام همگان است،نظیرچنین امام زاده ای نیزبه همین مُسمی( بقاع منسوب به یحیی) درشهرهای تهران،اصفهان،زنجان،كلیدر،میامی،قزوین،شهریار ،نكاء،دلیجان،نراق،ابهر،فیروزكوه،قزوین،بویین زهرا،یزد،بیجار،كهكیلویه،نورآبادقم،شیراز،شیروان،اراك،فسا،بافت،تنكابن،نوشهر،لاهیجان،قائم شهر،جویبار،كجور،چالوس،نور،آمل،اشكور،قهاب اصفهان،بیدگل،چناران، قیدار،رشت، ساری، لاریجان ، مشهد ، هشتگرد ، همدان ، سمنان ، ساوه ، محلات ، گلپایگان ، ورامین ، نطنز ،روستای مهیاباد (گناباد)سبزوار، و نورآباد مازندران ودر جوزجان( افغانستان ) وجود دارد .امّا،در شمار فرزندان حضرت موسی بن جعفر(ع)با وجود اینكه اختلاف زیادی به چشم می خورد. اسمی به این نام مشاهده نشده است،به احتمال زیاد نامبرده از نوادگان نسل سوم وچهارم آن امام هُدی باشدكه پس از شهادت آقاعلی بن موسی الرضاعلیه آلاف وتَحیات وثَنا،ویا وفات كریمه اهل بیت عصمت وطهارت (ع)حضرت فاطمه معصومه سلام اله علیها ،به همراهی جمعی از علویون وسادات راهی ایران شده ، و با ورود آن بزرگوار به قم مورد شناسایی وتعقیب دشمنان اهل بیت عصمت وطهارت (ع)كه ازآزارواذیت وكشتار سادات وامام زادگان دست بردار نبوده اند، قرارمی گیردلذانامبرده راه كاشان را در پیش گرفته واز آنجا راهی زواره می شود ، امّا،دشمنان قسم خورده به تعقیب وی پرداخته وسرانجام او را در پشت حسینیه بزرگ زواره در پس كوچه های خلوت جایی كه امروز مجتمع فرهنگی ومذهبی بیت العباس واقع گردیده،مورد شكنجه وسپس با ضربه ای محكم بر سرمباركش وارد و او را به شهادت می رسانند وپیكر پاك اورا در چاهی كه در نزدیكی صفه نخل حسینیه بزرگ سرپوشیده قرار داشته می افكندند. "پس از گذشت سالها از این واقعه در نزدیكی آن چاه ،روبروی صفه نخل حسینیه بزرگ در درون بازار قدیمی زواره ،دوباب كارگاه رنگ رزی كه صاحب آن نیای حاج ملاعباس صبّاغ زواره ای بوده، فعالیت خود را آغاز می كند، و صاحب كارگاه آب جوش خمره را پس از استفاده رنگ رزی به درون چاهی كه در پشت كارگاه رنگرزی قرارداشته است،می ریخته است، لذا صاحب كارگاه شبی در عالم رویا متوجه جوانی می شود كه می فرماید، آقا اینقدر آب جوش برسر من می ریزی ، دیگر بس است ، و این خواب در سه شب متواتر در پیش می آید.تا اینكه صاحب كارگاه برای مدتی از ریزش آب خمره به درون چاه خودداری می ورزد،وپس از خشك شدن حلقه چاه،مقنی را به درون چاه می فرستد و به او می گوید شی ای از من درون چاه افتاده است،مقنی پس از آنكه درون چاه می رود ،متوجه پیكر جوانی می شود كه ته چاه ایستاده وهیچ گونه ترشحی از آب به او نشده است،فوری به بالای چاه می آید وقضیه را با صاحب كارگاه بازگومی كند، وصاحب كارگاه نیز خواب چندین شب گذشته خود را فاش می سازد وسرانجام با كمك مردم زواره پیكر امام زاده را از چاه به بالامی آورند و متوجه سر مباركش می شوند كه هنوز آثار ضربه را داشته است ،اورا كفن كرده ویكی از علمای آن زمان براو نماز میت خوانده ودر همین مكان فعلی او رادفن می كنند وصاحب كارگاه دو باب كارگاه خود را وقف امام زاده می نماید واز طرفی نیز میرسیدحسین عالی شأن نیزباغی را كه در جوار كارگاه های رنگ رزی داشته است وقف امام زاده می نماید واز آن پس مردم زواره گرد مقبره امام زاده جمع وبه زیارت آن می پردازند وبا گذشت زمان روی مقبره آن بزرگوار ساختار ی آجری شكل می گیردو قدیمی ترین آثاری كه از بقعه و محوطه امام زاده یحیی (ع) زواره یادی كرده می توان به كتاب مثنوی خلوت دكن از شاه صالحای زواره ای اشاره نمود،وی از شعرای زمان شاه عباس دوم صفوی بوده و در اواخر عمر به ولایت حیدرآباد (دكن) رفته، و درسال1065ه ق در آنجا فوت نموده است، و در این تاریخ یاد آور آن است كه در سده های یازدهم و دوازدهم هجری قمری امام زاده یحیی (ع) زواره ازموقعیت و معروفیت ویژه ای برخوردار بوده بطوریكه زائرین آن از اطراف واكناف و شهرهایی چون كاشان ، قمصر،آران و بیدگل ،اصفهان راهی آستان مقدس آن می شده اند وپس از پیروزی انقلاب شكوهمند اسلامی وتوجه مردم به بقعه های ُمتبركه از امام زادگان ،موجب می شود كه در سال 1383ه ش مردم زواره با همكاری هییت امنای امام زاده یحیی نسبت به باز سازی وتجدیدبنای امام زاده اقدام ورزند وبنایی جدیدرا با كمك های شایان مردمی شروع ودامنه فعالیت هاادامه دارد .امروز زیر بنای این امام زاده در حدود دوهزار متر مربع در دو طبقه شامل شبستانهای مردانه ،زنانه،گُنبدخانه ،ضریح فولادی،وازطرفی مقبره این امام زاده در جوار خود حسینیه های بزرگ سر پوشیده وسرباز ،مسجدکرسی،بازار قدیمی را داراست وبارگاه این امام زاده بر روی یک کرسی مشرف برمکانهای یاد شده می باشد . وهمه ساله به مناسبت های مختلف اعم از اعیاد،خصوصا ایام شهادت حضرت علی بن موسی الرّضاوآقاموسی بن جعفر وخصوصا در 28ماه صفر هییت های مذهبی زنجیر زنی وسینه زنی از تکایای شهر راهی آستان مقدس امام زاده می شوندوپس از اقامه نماز جماعت ظهر وعصر از عزاداران به نحو شایسته پذیرایی به عمل می آید وسفره آقاعلی بن موسی الرّضا پذیرای قدوم همه عزاداران حسینی می باشد. در رابطه با كرامات از امام زاده یحیی (ع)سخنان بارزی در افواه مردم جاری است. در اینجا به برخی از كرامات آن بزرگواربسنده می نمائیم

رای شما
میانگین (0 آرا)
The average rating is 0.0 stars out of 5.