رونق تولید ملی | یک‌شنبه، ۲۸ مهر ۱۳۹۸
نمایش محتوای تولیدات ویژه

آیت الله شیخ جعفر شوشتری

Loading the player...

آیت الله شیخ جعفر شوشتری نویسنده ی کتاب "الخصائص الحسینیه" شیخ جعفر شوشتری فرزند شیخ حسین به سال 1320هـ.ق در شوشتر متولّد شد و پس از دوران کودکی و خواندن ادبیات برای تحصیل به نجف اشرف مهاجرت کرد. پس از چندین بار رفت و آمد بین شوشتر و نجف طی سالیان متمادی و استفاده از محضراستادانی چون شیخ مرتضی انصاری «ره»، شیخ محمد حسن نجفی یا صاحب جواهر «ره» ، صاحب فصول«ره» و ... به شوشتربازگشت و مرجع تقلید مردم خوزستان گردید و ریاست تامّه پیدا کرد . وی برای مقلّدین خود کتاب «نهج الرشاد یا مجمع الرسائل» را نوشت که این کتاب تا قبل از رواج کتاب عروة الوثقی، تألیف آیت الله سید محمد کاظم طباطبائی، محور فتاوای مراجع تقلید بود و بر آن حاشیه زده می شد. گرچه او از اعاظم علمای اسلام بود امّا از آنجایی که در آن زمان وعظ و خطابه بین مجتهدان و مراجع رواج نداشت و از طرفی او دست به این کار می زده است، مقام علمی و فقهی شیخ جعفر شوشتری تحت الشعاع قرار گرفته و بسیاری از مردم وی را فقط به عنوان واعظ و سخنوری زبر دست می¬شناسند. شیخ جعفر علاوه بر مقام علمی دارای مقام معنوی بالایی هم بوده و امام حسین علیه ¬السلام عنایت ویژه¬ای به او داشته¬اند. از خود شیخ نقل است که وی پس از فراغت از تحصیل در شوشتر منبر می¬رفته¬ و از روی کتاب تفسیر صافی مردم را وعظ می کرده است. بعد از خطابه و از آنجایی که به قول خود او «هرغذایی نیاز به نمک دارد، و نمک مجلس وعظ ، روضه سیدالشهدا است» از روی کتاب روضة الشهدا روضه می خوانده ¬¬است. حدود یکسال به همین منوال می گذرد تا اینکه سال بعد شیخ به این فکر می ¬¬افتد که «تا کی باید از روی کتاب روضه بخوانم و وابسته به کتاب باشم؟ باید فکری برای خود بکنم تا از این وضعیت نجات پیدا کنم.» شیخ در همین اندیشه بوده که به خواب فرو می¬رود و در خواب می بیند که در کربلا است و کاروان امام حسین علیه¬السلام در آنجا فرود آمده است. شیخ به خیمه¬ای که امام حسین علیه¬السلام در آن حضور داشته¬اند می رود. امام حسین علیه ¬¬السلام شیخ را کنار خود جا می-دهندو به حبیب¬ بن مظاهر می فرمایند:«ای حبیب! شیخ جعفر میهمان ماست بایداز میهمان پذیرایی کرد. درست است که آب در خیمه نیست امّا آرد و روغن موجود است، بپا خیز و برای میهمان غذایی آماده ساز.» شیخ چند قاشق از غذایی که حبیب تهیه کرده می خورد و از خواب بیدار می¬شود و در می یابد که از برکت زیارت و عنایت آن حضرت ، مطالبی بر او الهام شده است که تا آن ساعت به کسی الهام نگشته بود. به قول شیخ محمد تقی شوشتری دلیل صدق این گفتار همان کتاب های خصائص الحسینه ، شصت مجلس، سی مجلس و چهارده مجلس اوست. شیخ جعفر دارای تألیفات متعددی می¬باشد. از جمله کتاب« خصائص الحسیینه» که به حق می توان آن را عصاره¬ای از همان نکات الهام شده به ایشان دانست. این کتاب دو جلد بوده که جلد دوم مفقود گشته است. از دیگر آثار ایشان می توان« مجالس المواعظ یا چهارده مجلس» « مجالس البکاء یا پانزده مجلس» و« اصول دین یا حدائق فی اصول الدین» (راجع به این موضوع که اصول اعتقادات مقدمه نماز) است، نام برد. شیخ جعفر پس از 83 سال زندگی پر برکت، هنگامی که قصد زیارت امیرالمؤمنین علیه ¬السلام را داشت، در راه و در کرمانشاه مریض گشت و در روز 28 صفر 1303هـ.ق (7 آذر1264 هـ.ق) در گذشت. پیکر پاکش به نجف منتقل و در دالان شمالی صحن شریف دفن گردید. آیة الله مجتهدی(ره) از قول مرحوم آیة الله شیخ جعفر شوشتری میفرمود: مرحوم آیة الله شیخ جعفر شوشتری(ره) نشسته بودند، الاغی ‏آمد. بارش را خالی كردند. الاغ به شیخ نگاه كرد و گوش‏هایش را تكان داد. ‏شیخ ابتدا گریه شدیدی كردند، سپس فرمودند: گویا این الاغ با زبان حال به من ‏گفت: من بارم را به مقصد رساندم، آیا تو هم بارت را به مقصد رسانده‏ای؟!‏ مظلومیت امام حسین (ع): «و من قتل مظلوما فقد جعلنا لولیه سلطانا فلا یسرف فی القتل » هرکس مظلوم کشته شود، به سرپرست وی قدرتی دادهایم،پس[ او] نباید درقتل زیاده روی كند ، درکافی ازامام صادق (ع) روایت شده که آیه فوق درحق امام حسین (ع) نازل شده واگر حضرت قائم ( عج الله تعالی فرجه) ولی خون امام مظلوم ( به انتقام خون امام ) تمام روی زمین رابه قتل برساند، درکشتن اسراف نکرده است ، چرا که اسراف درقتل ،آنست که غیرقاتل رابکشد . مظلوم دارای چند معنا است: [ الف] اینکه کشته شده درحالتی باشد که تعدی براو شود وملک ، مال، اولاد واصحابش را به اسارت ببرند .تمام بدن اورا به ضرب تیر وتیغ ونیزه وتشنگی از دستش گرفته باشند. [ب] كسی را بدون گنا ه بكشند ، یعنی او را بکشند بدون حق شرعی که موجب اباحه قتل او باشد . مانند قصاص ، یا افساد [ج] مظلومیت درکیفیت قتل است . خداوند احسان را در هرمعنای نیکو به کاربرده است . درکشتن قربانی مستحب است که کارد تیز باشد واو را ذبیحه ننمایند و درپیش روی ابنای جنس نکشند ،دست وپایش را نبندند ، او را مثله نکنند وبه او آب دهند. [د] مظلومیت بعد ازکشتن است به تاراج لباس وبه قطع اعضا وپا مال کردن .انداختن برروی خاکها بی کفن و دفن . این ها همه منحصر به ثارالله است. حتی این که آن جامه کهنه ، پاره را هم بربدنش نگذاشتند . تاویل آیه كهیعص: بسم الله الرحمن الرحیم . كهیعص سعد بن عبدالله قمی می گوید عده ای به حضور امام حسن عسگری (ع) شرف یاب می شدند و اجازه می گرفتند تا مسایلی را بیان كنند. حضرت بااشاره به فرزند خورد سال شان[ امام دوازدهم]می فرمودند: « ازفرزندم كه امام دوازدهم مسلمین است بپرسید .سعد می گویدازتاویل آیه « كهیعص » پرسیدند . حضرت مهدی( عج الله تعالی فرجه الشریف ) درجواب فرمودند: این حروف مقطعه ازاخبار غیبیه است وخداوند بااشاره به آن حروف ، حوادث مربوط به زكریا (ع) را برای پیامبر اكرم (ص)اعلام كردند و قصه او را بیان فرمودند كه زكریا ازخداوند درخواست كرد ، اسمای خمسه طیبه را به اوتعلیم دهد. جبرئیل نازل شد واسما را به زكریا تعلیم داد . زكریا روزی درمقام مناجات عرض كرد : « پروردگارا ! چه رمزی است كه هروقت نام محمد (ص) و علی وفاطمه وحسن (ع) را به یاد می آورم خوشحال می شوم و غم خود را فراموش می كنم .ولی یاد امام حسین (ع) متوجه می شوم تمام غم وغصه عالم به دلم میریزند ،بی اختیاراشكم جاری می شود ؟» خداوند تبارك وتعالی،حادثه كربلا را برای زكریا(ع)چنین بیان می كند: «ك » : اشاره به كربلای حسین (ع) «ه » : رمزی ازشهادت (هلاك )آن جناب وفرزندان ویارانش ، «ی » : اشاره به یزید ملعون ، «ع» : اشاره وحكایت ازعطش ( امام حسین – علیه السلام ویارانش ...) «ص» : اشاره به صبر واستقامت امام حسین ویاران جانبازش دارد . زكریا وقتی واقعه كربلا را شنید ، متاثر شد تا سه روز ازمصلای خود بیرون نیامد ، گریه میكرد وازخداوند می خواست كه او رانیز فرزندی كرامت فرماید تا مایه روشنی چشم او بوده ومانند حسین (ع) شهادت نصیبش گردد. خداوند دعایش را مستجاب كرد وحضرت یحیی (ع) رامانند امام حسین (ع) شش ماهه به دنیاآورد. شهادت را نصیبش گردانید. یحیی قربانی خواسته های نامشروع طاغوت زمان خود شد .سرپیامبرخدا به عنوان هدیه به سوی حاكم نامشروع بنی اسرائیل برده شد.

 

 
رای شما
میانگین (0 آرا)
The average rating is 0.0 stars out of 5.