حمایت از کالای ایرانی | یک‌شنبه، ۲۵ آذر ۱۳۹۷
نمایش محتوای تولیدات ویژه

تالار وحدت(رودکی) تهران

 

تالار وحدت یکی از مجهزترین و بزرگ‌ترین تالارهای اپرا، موسیقی و تئاتر ایران است که توسط یوگینا آفتاندلیانس بر اساس نمونه اپراهال وین ساخته شده و با نام شاعر و نوازنده بزرگ ایرانی، ابوعبدالله رودکی افتتاح شده است.

وزارت فرهنگ و هنر سابق به برای آشنایی با فرهنگ ملل مختلف جهان در صدد احداث تالاری درتهران بر آمد. ساخت تالار وحدت در خیابان استاد شهریار (دکتر ارفع سابق) تهران در سال ۱۳۳۶ آغاز و پس از ۱۰ سال در آبان ماه ۱۳۴۶ افتتاح شد.

مجموعه تالار وحدت شامل چهار تالار می‌باشد. بعد از انقلاب ۵۷ تالار بزرگ‌تر رابه تالار وحدت و تالار کوچک‌تر را به تالار رودکی تغییر نام دادند و پس از انقلاب اسلامی در این تالار بیشتر کنسرت‌های موسیقی و نمایش‌های تئاتر اجرا شده‌است. تالارهای فردوسی و حافظ از جمله تالارهای دیگر این مجموعه هستند.

مجموعه تالار رودکی در تاریخ ۳ آبان ۱۳۴۶ توسط محمد رضا شاه پهلوی و فرح پهلوی گشوده شد. این تالار برای اجرای نمایش‌های باله، اپرا و کنسرت‌های موسیقی ایرانی و اروپایی به ابتکار فرح پهلوی ساخته شد این تالار به نام شاعر پرآوازه ایران قرن سوم هجری رودکی نامیده شد. تالار رودکی در خارج از ایران به نام Tehran Roudaki Hall Opera House شناخته می‌شد و سازمان باله ملی ایران نیز تا قبل از انحلال در سال ۱۳۵۸ در همین مجموعه فعالیت داشته است. مجموعه تالار رودکی در اصل شامل دو تالار می‌شد. بعد از انقلاب ۵۷ تالار بزرگ‌تر رابه تالار وحدت و تالار کوچک‌تر را به تالار رودکی تغییر نام دادند و پس از انقلاب اسلامی در این تالار بیشتر کنسرت‌های موسیقی و نمایش‌های تئاتر اجرا شده‌است. تالار وحدت در تهران، خیابان حافظ، خیابان محمد حسین شهریار قرار دارد تالار در سال ۱۳۴۶ توسط اوژن آفتاندلیانس بر اساس مدل نمونه اپراهال وین ساخته شده است. زیر بنای این تالار حدود ۱۵۷۰۰ مترمربع است و شامل یک سالن همکف و سه طبقه بالکن به صورت مدور می‌شود که در مجموع گنجایش ۹۰۰ تماشاگر را دارد. این ساختمان دارای دو زیرزمین، تالار کنسرت شامل صحنه و سالن تماشاچیان در طبقه هم کف و ساختمان اداری تشکیل می‌شود.. صحنه از چهار بخش جدا از هم درست شده است. جلوی صحنه ویژه اجرای باله‌ها و اپراها است و آن را می‌توان تا سه متر پایین برد. دو بخش کناری صحنه را می‌توان تا شش متر بالا برد و بخش پشتی صحنه گردان است بدین معنا که صحنه (سن) این تالار قابلیت حرکت افقی و دورانی و امکان تغییر ارتفاع (-۴/۵ تا +۱/۵) دارد. ساختمان اداری هفت طبقه پشت صحنه تالار بنا شده است که در آن خدمات و امور اداری تالار رودکی، سالن‌های تمرین اجرای قطعات، رستوران وجود دارد. طبقه چهارم همین ساختمان ویژه کنسرت‌های مجلسی است. معماری تالار رودکی این تالار در سال ۱۳۴۶ ساخته شد و نخستین سالن مخصوص اپرا و کنسرت‌های بزرگ است. ساخت این بنا ۱۰ سال به طول انجامید. معمار این بنا اوژن آفتاندلیانس بوده و بر اساس مدل اپرا هاس وین ساخته شده است. زیر بنای تالار وحدت بالغ بر ۱۵۰۰۰ مترمربع است و مساحت کل ساختمان در ۷ طبقه و زیرزمین ها به ۲۱۰۰۰ متر مربع میرسد. تالار وحدت در حاشیه خیابان حافظ در بلوار شهریار واقع شده است. این مجمومه در غرب تا خیابان خارک ادامه می‌یابد، سر در ورودی این مجموعه در بلوار شهریار واقع شده است که در سال ۱۳۸۱ طراحی شده. ورودی تالار ورود به بنا از دو ورودی مجزا میسر می‌شود، ورودی مردم در شمال (نمای شیشه) و ورودی اشخاص در شرق. این بنا یک سالن اصلی با ظرفیت ۹۰۰ نفر داردوشامل بخش‌های دیگر سالن انتظار، بخشهای خدماتی، بخش‌های اداری و بخش‌های مرتبط با اجرا کنندگان است. همان طور که اشاره شد سردرورودی آن در وسط بلوار شهریار واقع شده است در نتیجه این بلوار مسیر اصلی ورود به آن است. با عقب نشینی بنا ازخیابان حافظ و جدایی آن توسط فضای سبز در واقع بنا از مسیر حرکتی اصلی دور شده است. سالن اصلی نمایی از تالار وحدت (بالکن‌های شرقی، صندلی‌های همکف و جایگاه ویژه) سالن اصلی در کنار سالن انتظارقرارگرفته است که توسط پیش فضای منحنی شکل بهره‌ور را به سمت ورودی‌های خود هدایت می‌کند. این سالن درسه طبقه ساخته شده و ورودی‌های آن در طرفین (شرق وغرب) قرار دارند و تعدادشان متناسب با ظرفیت هر طبقه است. بیشتر بخش‌های مربوط با بهره وراجرا کننده در اطراف سالن وسن آن ساماندهی شده است. این سالن دارای یک سن اصلی و چهار سن متحرک است. در پشت سن فضاهای مرتبط با آن قرار دارند که شامل اتاق‌های گریم واتاق‌های تمرین هستند و همچنین فضای اپراتوردر سمت غربی سن. در سمت شرق سن یک سن جانبی قرار گرفته که در ارتباط مستقیم با محوطه است که حمل و نقل آسان دکور و تجهیزات را به سن امکان‌پذیر می‌کند دیگر سالن‌ها و معماری داخلی تالار بعد از ورود به بلوار سردر محل ورود رانشان می‌دهد. بعد از عبور از آن بهره ورمدت زیادی را در محوطه نمی‌گذراند و بعد از چند قدم وارد بنا می‌شود. از این رو مکان یابی نامناسب سردر نسبت به بنا تاثیرطراحی فضای سبز را نیزبر بهره‌ور کم تر کرده است. بناهای مجاور در ضلع جنوبی مجموعه تالار وحدت قرار دارند که شامل یک مجموعه ورزشی و دانشگاه است که به علت وسعت سایت و ارتفاع بناهای اطراف و فضای سبز اطراف مجموعه تاثیر نا مطلوب بر بنا ندارند. از بناهای دیگر تالار رودکی است که در همین سایت قرار دارد و چه ازنظر فرم و چه کاربری متنایب با تالار وحدت است. بررسی نسبت بنا با بهره‌ور با توجه به مکان یابی بنا، عقب نشینی از خیابان حافظ و قرارگیری فضای سبز مجموعه در حاشیه این خیابان، دید بصری به آن را کاهش داده است و هدایت بهره‌ور با علائم نوشتاری انجام می‌گیرد. از این جهت خود بنا نمی‌تواند هدایت بهره‌ور را سبب شود حتی بعد از ورود به بلوار شهریار هم دیده شدن سردر ورودی به واسطه درختان وسط بلوارمشکل است. بهره‌ور بعد از عبور از سردر وارد یک فضای میانی می‌شود فضایی که رو به ورودی اشخاص ویژه داردو فرد برای ورود به بنا باید به سمت دیواره شیشه‌ای شمالی بچرخد. این نامناسب بودن مکان ورود به بنا موجب سردر گمی بهره‌ور می‌شود، از طرفی یکسان بودن واحدهای تقسیم‌کننده نما در ضلع ورودی و متمایز نشدن آن درک جهت ورود را مبهم می‌کند، ازاین جهت که فرد در تردید برای انتخاب در ورودی است، عکس العمل او با مکث همراه است. بعد از آن وارد سالن انتظار می‌شویم. در این سالن در نزدکترین مکان به ورودی جامه دان قرار دارد. در انتهای همین سالن کافی شاپ در ارتباط مستقیم با آن و در همین سطح سرویس‌های بهداشتی قرار دارند که به علت قرارگیری در پشت جامه دان در عین حال که در ارتباط با سالن اندتقریباازدید مستقیم خارج اند. نکته مهم دراین بنا تعامل فضاهاست. بخشهای وابسته در عین اتصال با حریم‌هایی تعریف شده‌اند و ورود به آن‌ها بی مقدمه نیست. ورود از سالن انتظاربه سالن اصلی باهدایت وتقسیم بهره وران در فضاهای کناری سالن اصلی صورت می‌گیرد. فضاهای حرکتی و فضاهای مکث به کمک عناصر و حریم‌ها مشخص و متمایز گشته‌اند. از طرفی اطلاع رسانی در تمام بخش‌ها مانع سردرگمی و سرعت درهدایت شده است در قرارگیری بخش هاکنارهم سعی شده است شفافیت در معرفی آن‌ها حفظ شود ونیازهای بهره‌ور پاسخ داده شود. این مطلب به خصوص در طراحی فضاهای استراحت و خدماتی دیده می‌شود. سالن‌های انتظار جانبی که در طبقه اول و سوم قرار دارند، علاوه بر کنترل جمعیت سالن انتظار (در همکف)، در زمان استراحت بین اجرای برنامه نیز فضاهای مناسبی درارتباط با فضاهای خدماتی اند. برنامه‌ها رقص بلوچی توسط رقصندگان هنرستان در تالار رودکی پوستر اپرای توراندخت و رقص‌های بومی ایران ۱۳۵۰ در این تالار هنرمندان بزرگ ایرانی مانند استاد بنان، حشمت سنجری (رهبر ارکستر سمفونیک تهران) و پری زنگنه (خواننده سوپرانو) کنسرت اجرا کرده‌اند.

هم چنین منیر وکیلی دراپراهایی در تالار رودکی هما نند اُرفه و اُریدیس با همکاری حسین سرشار، مادام باترفلای، لابوهم، لاتراویاتا و توراندخت نقش داشت. حسین سرشار از آغاز کار تالار رودکی به‌عنوان سولیست اول مشغول به کار شد و در کنسرت‌هایی به رهبری حشمت سنجری و فرهاد مشکات شرکت نمود. در کنار کنسرت‌های هنرمندان ایرانی، ویولونیست‌ها، پیانیست‌ها و رهبران ارکستر نامی جهان چون روجیرو ریچی هنریک شرینگ، کلادیو آرائودر تالار رودکی کنسرت دادند. موریس بژار با همکاری هنرمندان ایرانی رقصی را طراحی کرد که در تخت جمشید در جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران به اجرا در آمد. رهبر نامی کنسرت هربرت فون کارایان[نیازمند منبع]، ارکستر مجلسی اشتوتگارتو برلین فیلارموبنکو دیگر گروه‌های اپرا و باله و ارکستر مجلسی و هم چنین نابغه پانتومیم ماسل مارسودر تالار رودکی برنامه اجرا کردند. رودلف نوریف، مارگوت فونتین، موریس بژار، الوین ایلی، بیرژیت کولبرگ از هنرمندان صاحب نام در رشته باله کلاسیک و مدرن هستند که در تولیدات سازمان باله ملی ایران در قبل از انقلاب مشارکت داشته‌اند. نگارخانه • تالار وحدت بعد از انقلاب تالار وحدت یکی از بزرگترین تالار های اجرای نمایش و کنسرت میباشد که اداره آن توسط مجموعه ای با عنوان بنیاد فرهنگی هنری رودکی است. از دیگر تالار های تحت پوشش بنیاد رودکی میتوان به مجموعه برج آزادی و تالار حافظ و تالار فردوسی اشاره کرد . بعد از انقلاب این مجموعه زیر نظر وزارت ارشاد به فعالیت خود ادامه داد و همچنین مدیر عامل بنیاد فرهنگی هنری رودکی توسط وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی منصوب میشود . در این تالار باشکوه بعد از انقلاب به بسیاری از نمایش ها و کنسرت ها مجوز اجرا داده نشد و هنرمندان بسیاری از ارتباط اجتماعی در عرصه هنر ناکام ماندند .

مدیران تالار وحدت از ابتدا تا کنون این بخش از مقاله فاقد منبع و مأخذ است. شما می‌توانید با افزودن منابع برطبق اصول تأییدپذیری و شیوه‌نامهٔ ارجاع به منابع، به ویکی‌پدیا کمک کنید. مطالب بی‌منبع احتمالاً در آینده حذف خواهند‌ شد. • اصغر امیر نیا(مدیر عامل بنیاد رودکی) • حسین پارسایی(مدیر عامل بنیاد رودکی) • حسین سیفی(مدیر عامل بنیاد رودکی) • بهرام جمالی(مدیر عامل بنیاد رودکی) کنسرت ها و نمایش های لغو شده نگارخانه تالار وحدت نگارخانه تالار وحدت در سال 1391 به مدیریت هومن شیخ بشارتی ،و سیدمیثم آقاسیدحسینی به عنوان مدیر ممیزی مجوز دریافت کرد و آغاز به کار کرد و در سال1392 به دلیل برگزاری نمایشگاه های جنجالی که هیچ نگارخانه ای حاضر به برگزاری آن نبود و از لحاظ مختلف اجتماعی سیاسی و .. اشکال بر آنها وارد بود ، مجوز آن تمدید نشد . سیاست مدیریت و مدیر ممیزی تالار وحدت حمایت از هنرمندان داخلی و خارجی و جوانان نابغه تازه به عرصه امده بود که با برخورد جدی مسئولین مواجه شد. آشنایی با تالارهای وحدت و رودکی فرهنگ > میراث و تمدن - همشهری‌آنلاین: تالارهای وحدت و رودکی از تالارهای قدیمی و در عین‌حال مجهز تهران هستند و از بزرگ‌ترین تالارهای اجرای اپرا، موسیقی و تئاتر در ایران به حساب می‌آیند سر در ورودی شمالی مجموعه تالار رودکی 01 نمای سالن انتظار تالار وحدت 02 سن یا صحنه اصلی تالار وحدت 03 سالن اصلی، بالکن‌ها و جایگاه‌های ویژه تالار وحدت 04 صحنه نمایش تالار وحدت از بالکن 05 تالار وحدت یکی از مجهزترین و بزرگ‌ترین تالارهای اپرا، موسیقی و تئاتر ایران است که توسط یوگینا آفتاندلیانس بر اساس نمونه اپراهال وین ساخته شده و با نام شاعر و نوازنده بزرگ ایرانی، ابوعبدالله رودکی افتتاح شده است. وزارت فرهنگ و هنر سابق به برای آشنایی با فرهنگ ملل مختلف جهان در صدد احداث تالاری در تهران بر آمد. ساخت تالار وحدت در خیابان استاد شهریار (دکتر ارفع سابق) تهران در سال ۱۳۳۶ آغاز و پس از ۱۰ سال در آبان ماه ۱۳۴۶ افتتاح شد. مجموعه تالار رودکی متشکل از دو سالن اجرا به نام‌های تالار رودکی و یک سالن کوچک دیگر بود که بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، تالار بزرگ‌تر را هم زمان با هفته وحدت و جشن میلاد پیامبر گرامی اسلام به تالار وحدت و تالار کوچک‌تر را به تالار رودکی تغییر نام دادند. پس از انقلاب اسلامی در این دو تالار بیشتر برنامه‌های موسیقی و نمایش اجرا می‌شود. • تالار وحدت زیر بنای تالار وحدت بالغ بر ۱۵۰۰۰ مترمربع است و مساحت کل ساختمان در ۷ طبقه و زیرزمین‌ها به ۲۱۰۰۰ متر مربع می‌رسد. این تالار شامل یک سالن همکف و سه طبقه بالکن به صورت نعل اسبی است که دارای ۲۰ کابین مخصوص در ۲ ضلع غربی و شرقی، جایگاه ویژه واقع در بالکن اول و یک جایگاه مخصوص واقع در بالکن دوم است که در مجموع گنجایش ۷۴۰ تماشاگر را دارد. نمای بیرونی بالکن‌ها به شکل نیم دایره است که از داخل به سبک کنگره‌های هخامنشی گچ بری شده است. همچنین ساختمان دارای دو زیرزمین (محل استقرار الکترموتورهای صحنه و ماگنت نور و پاورهای مربوطه)، تالارکنسرت، شامل صحنه و سالن تماشاگران در طبقه همکف و ساختمان اداری است. آوانسن یا صحنه‌ی پیش آمده تالار وحدت، با ارتفاع استاندارد ۸۰ سانتی متر و قوس اصلی به شعاع ۱۵ متر و دهانه ورودی رینه‌ها شکاف‌های نورپردازی چپ و راست آوانسن 14 متر و 30 ‌سانتی‌متر عرض دارد. سن اصلی تالار وحدت با عرض ۱۲ متر و بیش از ۱۰ متر عمق دارای ۳ سیستم سن متحرک است. تالار وحدت دارای دو پرده اصلی نمایش است که با فاصله یک متر و نیم از هم و در قاب‌های جانبی صحنه کاملاً پنهان می شود. این تالار دو سیستم پرده آهنی ضد حریق و کاملاً آکوستیک دارد. پرده آهنی اصلی، سالن تماشاگران را از دهانه صحنه (پرتال) از تمام صحنه جدا می‌کند و مانع نفوذ آتش از دو بخش جدا شده می‌شود. پرده‌های آهنی از لایه‌های مختلف آکوستیک و ایزولاسیون تشیکل شده و اجازه عبور هر نوع فرکانس صوتی را از دو سوی پرده آهنی سلب می‌کند. همچنین روی پرده آهنی نقش سیمرغ و زال طراحی و نقاشی شده است. اندازه این پرده آهنی 10 در 13 متر بوده و به وسیله الکتروموتورهای قوی و وزنه تعادلی حرکت می‌کند. پرده آهنی دوم در سمت چپ از نگاه تماشاگران بین واگن‌های جانبی، کارگاه دکور و صحنه اصلی تعبیه شده است. این پرده نیز تمامی کارایی پرده آهنی اصلی را دارد. سیستم نورپردازی تالار وحدت ساخت شرکت ADB بلژیک و تحت لیسانس آلمان است. این سیستم دارای ۱۲۰ مدار ۵ کیلووات و ۱۲۰ مدار 2 و نیم کیلووات است که در قسمت‌های مختلف سالن تماشاگران و صحنه به وسیله کوبلینگ‌های مخصوص فلزی تقسیم شده است. این تالار دارای یکی از بهترین و پیشرفته‌ترین سیستم‌های صوتی حال حاضر دنیاست که در تاریخ ۲۲ بهمن سال ۱۳۸۸ توسط شرکت ایرانی نصب و توسط نماینده شرکت Meyer راه‌اندازی و کالیبره شد. امکانات تصویری تالار وحدت نیز شامل امکان تصویر برداری با سه دوربین و پروجکشن‌ها و امکان پخش تصویر است که تاکنون برنامه‌های متعددی را پوشش داده است. • تالار رودکی ساخت تالار رودکی که همزمان با تالار وحدت شروع و افتتاح گردید شامل سالن اصلی در طبقه سوم و بالکن در طبقه چهارم است که مجموعا گنجایش 200 نفر را دارد. سن تالار رودکی ثابت است و فقط برای تمرین ارکستر و اجرای گروه‌های موسیقی طراحی شده است. همچنین انتهای صحنه به اجرای گروه‌های ارکسترال و گروه کر اختصاص داده شده است. در آذرماه 1388 تالار رودکی مجهز به سیستم نور تحت لیسانس شرکت ADB و صدای DYNACORD آلمان شد. دی ماه 1389 مراحل تعمیر، ترمیم و تجهیز نهایی تالار رودکی شامل نصب دوربین‌های تصویربرداری، پل نوری، سیستم آکوستیک، کف پوش، پرده پرتابل و ویدئو پروجکشن و همچنین تعویض سن و صندلی‌ها و تجهیز سیستم نوری انجام پذیرفت. همچنین 81 رفلکتور صدا در سقف طراحی شده است که گروه اجرایی را بی‌نیاز از میکروفون خواهد کرد. همچنین ارتقا سیستم صوتی تالار شامل میکسر دایاناکورد و میکروفن‌های متعدد امکان ضبط همزمان برنامه‌ها را فراهم می‌کند. تالار رودکی میزبان کنسرت گروه‌های موسیقی سنتی، کلاسیک و اجراهای ارکسترال بوده است. کنسرت گروه‌های موسیقی معاصر، مدرن، تلفیقی، سنتی، رسیتال های پیانو، ویولن، فلوت، گیتار کلاسیک، ارکستر مجلسی، کر فیلارمونیک و کنسرت همنوازان و بسیاری برنامه های موسیقایی دیگر در تالار رودکی اجرا شده‌اند. شایان ذکر است کلیه طبقات تالار رودکی در زمان افتتاح به استقرار مدیر و رهبر ارکستر، نوازندگان سازها، بخش فنی، تمرین و اجرا اختصاص داشته است که در طول زمان به واحدهای اداری تبدیل شده است.

رای شما
میانگین (1 رای)
The average rating is 5.0 stars out of 5.