رونق تولید ملی | پنج‌شنبه، ۲ آبان ۱۳۹۸
نمایش محتوای تولیدات ویژه

جعل اسناد

Loading the player...

دانلود

جعل «ساختن یا تغییر آگاهانه نوشته یا سند، ساختن مهر یا امضای اشخاص رسمی یا غیررسمی، خراشیدن، تراشیدن، قلم بردن، الحاق، محو، اثبات، سیاه کردن یا دست بردن در تاریخ سند یا الحاق نوشته‌ای به نوشته دیگر یا به کار بردن مهر دیگری بدون اجازه صاحب آن به قصد جا زدن آنها به‌عنوان اصل برای استفاده خود یا دیگری و به ضرر غیر». سند عبارت است از «نوشته‌ای که در مقام اقامه دعوی یا دفاع از آن قابلیت استناد دارد. البته باید توجه داشت برای اینکه نوشته‌ای سند محسوب شود نیازی نیست تا از آن نوشته در دادگاه استفاده گردد بلکه باید آن نوشته قابلیت استناد داشته باشد. برای مثال شخصی به دیگری مبلغی وجه دستی می‌دهد و در مقابل از او رسید دریافت می‌کند. این نوشته اگر به امضای طرف باشد، قابلیت استناد دارد و سند محسوب می‌شود. هر چند بین این دو نفر اختلافی حاصل نشود و مراجعه به دادگاه نیز نیازی نباشد و این رسید صرفاً برای یاد‌آوری اخذ شده باشد. سند دو نوع است: سند رسمی و عادی. سند رسمی نوشته‌ای است که توسط مأمور دولت با رعایت تشریفات قانونی و در حدود صلاحیت مأمور تنظیم شده باشد مانند گذرنامه یا شناسنامه. چنانچه نوشته‌ای فاقد هر یک از این شرایط باشد در صورتی که به امضای طرف رسیده باشد سند عادی محسوب می‌شود مانند چک و سفته و اجاره‌نامه‌های عادی. باید توجه داشت که صرف تایپ شدن یک نوشته یا نوشتن در سربرگ‌های دولتی موجب رسمی شدن سند نمی‌شود. برای مثال چک یک سند عادی محسوب می‌گردد زیرا گرچه توسط بانک چاپ می‌شود و در اختیار مشتری قرار می‌گیرد اما مفاد آن توسط مأمور دولت تنظیم نمی‌شود بلکه این کار توسط صاحب حساب انجام و در پایان توسط او امضا می‌شود. بنابراین از آنجا که چک یکی از شرایط تعریف سند رسمی را ندارد (توسط مأمور دولت تنظیم نمی‌شود) سند عادی محسوب می‌شود. در موارد جعل اسناد جاعل مبادرت به ساختن یک نوشته یا سند اعم از رسمی یا عادی می‌کند. به‌عنوان مثال به ساختن یک شناسنامه، گواهینامه، گذرنامه، دانشنامه، اجاره‌نامه، وصیتنامه، قولنامه و مانند اینها دست می‌زند. ساختن مهر یا امضای اشخاص رسمی یا غیررسمی با توجه به روش‌های گوناگونی که افراد در به دست گرفتن قلم دارند، هر شخص در قسمت‌های خاصی از حروف و کلمات به قلم فشار می‌آورد و برعکس، در قسمت‌های دیگر با ملایمت قلم را روی کاغذ حرکت می‌دهد. استفاده از قلم نزد افراد، مختلف است بنابراین هر چقدر هم که جاعل حرفه‌ای باشد معمولاً در تیرگی و روشنی بخش‌های مختلف کلمات، بریدگی‌ها، انحراف‌ها، نقطه‌های آغاز و پایان کلمات و... و به‌طور کلی بین امضا و نوشته فرد جاعل با امضا و نوشته واقعی تفاوت وجود دارد که این امر توسط کارشناس مسلط تشخیص داده می‌شود. پیشرفت‌های علمی نیز باعث شده که امروزه با استفاده از علوم و تکنیک‌های پیشرفته و به خدمت گرفتن رایانه، تشخیص و تمییز امضا و نوشته مجعول (نوشته جعلی)؛ نوشته واقعی آسان شده است. مهر به‌طور معمول از جنس چوب، فلز و مانند آنها است و دارای نوشته‌ها و علایمی است که همانند امضا، انتساب یک سند یا نوشته را به دیگری ثابت می‌کند مانند مهر ادارات دولتی شرکت‌های تجاری یا اشخاص عادی. آنچه که پایه و اساس جعل را تشکیل می‌دهد امکان به اشتباه انداختن دیگری است به نحوی که بتوان او را فریفت تا سند غیر واقعی را به‌عنوان سند اصلی باور کند بنابراین امکان به اشتباه انداختن ملاک کار است نه شبیه بودن. برای مثال اگر شخصی زیر گذرنامه را امضا کند بدون آنکه کمترین شباهتی با امضای مسئول اداره گذرنامه داشته باشد چون احتمال به اشتباه انداختن دیگری وجود دارد جرم جعل واقع شده ولی اگر همین شخص به جای امضا از اثر انگشت در ذیل گذرنامه (به جای امضای مسئول اداره گذرنامه) - استفاده نماید امکان به اشتباه انداختن دیگری وجود ندارد زیرا هر شخص عاقلی می‌داند که رئیس گذرنامه باسواد بوده و از امضا استفاده می‌کند. خراشیدن یا تراشیدن: این عمل معمولاً با وسایلی مثل تیغ، چاقو و نظایر آنها صورت می‌گیرد یعنی جاعل حروفی را با کمک این وسایل از روی نوشته یا سند محو می‌کند. در عمل خراشیدن جاعل بخشی از یک کلمه را محو می‌کند مثلاً با حذف حرف «ن» کلمه نبود را تبدیل به بود می‌کند ولی در عمل «تراشیدن»، جاعل کل کلمه را محو می‌کند مثلاً نام یکی از خریداران را از سند بیع یا قولنامه محو می‌کند. قلم بردن: در قلم بردن لازم نیست حرف یا کلمه‌ای به سند اضافه شود بلکه امکان دارد جاعل با استفاده از قلم قسمت‌هایی از سند یا نوشته را ناخوانا کند یا روی آن خط بکشد. الحاق: در این مورد چیزی به سند اضافه می‌شود مثلاً رقمی در مقابل چک گذاشته شده یا با افزودن یک حرف به یک کلمه آن را به کلمه دیگری تبدیل می‌کنند. برای مثال با افزودن «ی» به کلمه (حسن) آن را به (حسین) تبدیل می‌نمایند. محو، اثبات یا سیاه کردن: مقصود از «محو کردن»، پاک کردن بخش‌هایی از یک نوشته با وسایلی مثل مداد پاک‌کن، لاک‌ غلط‌گیر یا سایر مواد شیمیایی است. منظور از «اثبات»، خارج کردن سند از بطلان است مثل اینکه مهر «باطل شد» را از روی قبض پرداخت وجه پاک کنند. مقصود از «سیاه کردن سند» ناخوانا کردن آن با استفاده از جوهر یا موادی مانند آن است. دست بردن در تاریخ سند: مقصود آن است که جاعل پس از تنظیم سند، تاریخ مندرج در آن را جلو یا عقب بیندازد. به‌عنوان مثال تاریخ سفته را از 4/1/82 به 4/2/83 تبدیل کند. الصاق نوشته‌ای به نوشته دیگر: در اینجا جاعل بخش‌هایی از یک نوشته را به بخش‌هایی از نوشته دیگر پیوند داده و منضم می‌کند به نحوی که حالتی به وجود می‌آید که خواننده آن را نوشته‌ای واحد تصور می‌کند. برای مثال امضایی از یک نوشته را به متن یک پیش‌نویس که امضا نشده ضمیمه کرده و می‌چسباند. به کار بردن مهر دیگری بدون اجازه صاحبش: در این حالت، جاعل مهر فرد دیگری (مثل مهر یک شرکت، اداره یا یک فرد عادی) را بدون اجازه صاحب آن مورد استفاده قرار می‌دهد و آن را در ذیل یک نوشته یا سند به کار می‌برد. تمام مواردی که از آنها نام برده شد از مصادیق جعل مادی است یعنی جاعل عملی فیزیکی و مادی روی سند یا نوشته انجام می‌دهد و آن را از اصالت خارج می‌کند. اما گاهی اوقات جاعل عمل مادی انجام نمی‌دهد بلکه بدون آن‌که مرتکب خدشه یا تغییر در سند شود مطالب منتسب به دیگران را تحریف می‌کند. چند مثال در این مورد: - سردفتر اسناد رسمی هنگام تنظیم سند معامله یک اتومبیل، برخلاف اظهارات فروشنده مبنی بر عدم دریافت وجه معامله در سند قید می‌کند که فروشنده وجه معامله را دریافت داشته است. - منشی دادگاه علی رغم اظهار متهم مبنی بر رد اتهام و عدم پذیرش آن می‌نویسد که متهم اظهار داشته: «اتهام را می‌پذیرم.» - مأمور ثبت در اداره ثبت احوال در هنگام درج واقعه تولد جنس کودک را برخلاف گفته والدین به جای پسر دختر می‌نویسد یا برعکس.
 

 

رای شما
میانگین (1 رای)
The average rating is 5.0 stars out of 5.